23
| Historie | ||
| So What is ooit als pension begonnen door de ouders van Edu en Guus. Opa Veenstra woonde in Den Haag, maar kocht in de jaren vijftig het land nabij De Koog via een advertentie in de krant. Vader Rudi, geboren in Indonesië, die daar op rubberplantages had gewerkt, begon een kruidenkwekerij. Hij probeerde dat op Texel ook van de grond te krijgen, maar dat mislukte. Texelaars waren niet gewend om met verse kruiden te koken, en veel toeristen waren er toen ook nog niet. |
||
De schuur maakte plaats voor een woonhuis, en er werd een nieuwe garage met schuur gebouwd voor varkens, kippen en schapen, terwijl op het land ook nog graan en bloembollen werden verbouwd. In de zomermaanden sliep de familie in de garage en werd het huis als pension verhuurd. Zo ging dat in die tijd. Iedereen probeerde van alles om het hoofd boven water te houden. De Engelse kreet So What, die zoveel betekend als “wat kan het schelen” werd door de Canadese bevrijders op het eiland veel gezegd, en paste goed bij de laconieke aard van de Texelaars. Zo is de huidige naam van het park ontstaan. |
||
 |
 |
 |
In 1959 werden de eerste 6 stenen bungalows gebouwd voor de verhuur, deze waren eenvoudig maar van alle gemakken voorzien voor die tijd. Een paar jaar later in 1964 werden er nog 16 bungalows bij gebouwd, waarvan later een deel werd verkocht. Ongeveer tien jaar later in 1974, toen Edu al in het bedrijf zat, werd het zwembad gebouwd en niet veel later nog eens zes bungalows. |
||
 |
 |
 |
De schuur waar voorheen de kippen liepen werd in 1960 omgebouwd tot kampwinkel. Vele jaren werd hier met plezier gewerkt maar aan het eind van de jaren 70 kwam de klad erin. Gasten gingen steeds meer hun inkopen doen in de dorpen bij de grotere supermarkten want dat was goedkoper. |
||
| Na enig overleg in de familie wat te doen met de voormalige kampwinkel werd in 1979 de kantine geopend met Edu als barkeeper. Voor het toilet moesten de gasten naar buiten, 30 meter verder was het toilet gebouw, dit leiden soms tot hilarische momenten daar de gasten in het donker onder de waslijn door moesten en menig gast daar in bleef hangen. Soms komen er nog verhalen van oud gasten boven. In 1982 werd de kantine vergroot en kwamen er toiletten en een kleine keuken bij. |
||
| Na een carrière als kok in o.a. Zwitserland en Nijmegen kwam broer Guus begin jaren negentig naar Texel. De keuken werd te klein en na een grote verbouwing en naamsverandering werd de kantine Cafè eethuis So What genoemd. Inmiddels was er ook een groot modern kantoor gebouwd met twee werkplekken voor Marjon en Bartina die de administratie en de ontvangst van de gasten op zich nemen. |
||
| De laatste 5 luxe bungalows zijn in 2005 gebouwd, en vanaf die tijd houden we ons bezig met kwaliteitsverbetering. | ||